Το φαινόμενο της χρήσης των απαγορευμένων ουσιών, με στόχο την αύξηση της σωματικής επίδοσης, είναι ευρέως διαδεδομένο στον σύγχρονο κόσμο. Στον ανταγωνιστικό αθλητισμό, υπάρχει συνήθως μία ψυχρή ωφελιμιστική αποτίμηση των πραγμάτων, καθώς η επιβράβευση για τη νίκη, ή, ακριβολογώντας, για την επίδοση (ρεκόρ), δεν περιορίζεται μόνο στην αποθέωση του πλήθους, αλλά έχει, κυρίως, υλικό περιεχόμενο. Η πλουσιοπάροχα αμειβόμενη αθλητική νίκη, λειτουργεί για τον ίδιο τον αθλητή ως δέλεαρ, ικανό να τον απενοχοποιήσει πλήρως για τη χρήση των απαγορευμένων αναβολικών ουσιών.
