Επιχείρηση - φρένο στις μπετονιέρες του Κακλαμάνη

ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

Περίπου 700 τετραγωνικά κλειστών χώρων (θέατρο-κινηματογράφος, βοηθητικοί χώροι, κ.λπ.) και άλλα 600 με τραπεζοκαθίσματα σχεδιάζει να «φυτέψει» η δημοτική αρχή της Αθήνας στο άλσος Παγκρατίου, τη μοναδική όαση πρασίνου σε μια από τις πιο πυκνοδομημένες γειτονιές της πρωτεύουσας. Σήμερα στον σχεδόν παραμελημένο χώρο των περίπου 25 στρεμμάτων παίζουν εκατοντάδες παιδιά στο γηπεδάκι του μπάσκετ. Αλλα κάνουν ποδήλατο και τα πιο μικρά κατακλύζουν την παιδική χαρά.

Ποντάροντας στις αναμνήσεις του «Ελεύθερου Θεάτρου», ο δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης σχεδιάζει να προσθέσει... μπετόν σε έναν από τους παλαιότερους χώρους πρασίνου της πρωτεύουσας. Φυτεύθηκε το 1903 από τη βασίλισσα Ολγα και ώς την Κατοχή φιλοξενούσε ζωολογικό κήπο, αλλά στη διάρκεια της δικτατορίας... ξεφύτρωσαν θέατρο, κινηματογράφος και πέντε καφετέριες(!). Χρειάστηκαν πολύχρονοι δικαστικοί αγώνες των 32 τοπικών φορέων για να κατεδαφιστούν οι εγκαταστάσεις με αποφάσεις του ΣτΕ και στη συνέχεια οι τοπικοί φορείς ανέλαβαν το κόστος διαμόρφωσης του άλσους. Το 1982 ο τότε υπουργός Αντώνης Τρίτσης κατοχύρωσε με νόμο τον δημόσιο και κοινόχρηστο χαρακτήρα του. Είναι άγνωστο πώς θα παρακαμφεί το καθεστώς προστασίας για να υλοποιηθούν τα σχέδια του δημάρχου...

«Ο κ. Κακλαμάνης έχει έμβλημα το "πολιτισμός στη γειτονιά", όμως κάνει λάθος επιβαρύνοντας έναν πνεύμονα πρασίνου», δήλωσε στην «Ε» η επίκουρη καθηγήτρια του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Αντωνία Ρήγα-Καρανδεινού, που θεωρεί ότι αν ο δήμος ήθελε να παρέμβει στο άλσος, θα έπρεπε να κινηθεί σε άλλη κατεύθυνση. «Να αποφύγουμε το "ποδοπάτημα" στα πάρκα, όπως ήδη γίνεται σε άλλες χώρες», συμβουλεύει και εξηγεί πως «το έδαφος δεν είναι μπετόν, αλλά ζωντανό σύστημα που λειτουργεί ως αποδομητής για τη νεκρή οργανική ύλη και καταφύγιο για τον μικρόκοσμο του υπεδάφους». Τονίζει ότι και γι' αυτόν τον λόγο πρέπει «να αγαπάμε το χώμα και να βοηθάμε στην αύξησή του». Μας ανέλυσε επίσης το φώλιασμα των πουλιών στα άλση, το οποίο εμποδίζεται όταν προστίθενται λειτουργίες που προκαλούν θόρυβο και χρησιμοποιούν προβολείς.

«Αυτό είναι πραγματικός πολιτισμός», υπογραμμίζει και διαπιστώνει ασυμφωνία των σχεδίων του δήμου με την καμπάνια που σωστά ξεκίνησε το υπουργείο Παιδείας με σύνθημα «Μπες ξανά στο παιχνίδι». Μας παραπέμπει σε παλιότερη μελέτη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου για τις ιδιαιτερότητες των παιδικών χαρών. Το σημαντικότερο πρόβλημα που εντόπιζε ήταν η γειτνίαση με οδικές αρτηρίες. Με στοιχεία αποδείκνυε ότι, πέρα από το μεγάλο πρόβλημα ασφάλειας, τα παιδιά, όταν αθλούνται ή απλώς τρέχουν, χρειάζονται καθαρό αέρα γιατί τα πνευμόνια τους λειτουργούν με εντονότερους ρυθμούς και είναι εκτεθειμένα στα αιωρούμενα μικροσωματίδια, τον μόλυβδο και τα βαρέα μέταλλα που προκαλούνται από την κυκλοφορία. «Η μόνη σωστή λύση για το άλσος είναι η ενίσχυση του πρασίνου και η απομάκρυνση της παιδικής χαράς από τους οδικούς άξονες», προτείνει η κ. Καρανδεινού, που θεωρεί ότι τα σωστά παιδιά δεν αναπτύσσονται σε «πλαστικούς παιδότοπους».

«Το Παγκράτι δεν έχει ανάγκη από νέα θέατρα», επισημαίνει η αρχιτέκτων Μαρία Γρυπάρη. Σημειώνει ότι ο δήμος, αφού επιμένει να ενισχύσει αυτόν τον τομέα, θα μπορούσε να αναζητήσει άλλες λύσεις, όπως τον χώρο του ιστορικού κινηματογράφου «Παλλάς» και το αδόμητο οικόπεδο στην οδό Ελανίκου.

Οι κάτοικοι επαγρυπνούν από τον περασμένο Μάιο όταν έγιναν γνωστά τα σχέδια του δήμου. Με πρωτοβουλία 12 φορέων οργανώνουν συγκέντρωση την Κυριακή στις 11 π.μ. στον κινηματογράφο «Πτι Παλαί» (Βασ. Γεωργίου και Ριζάρη). Θα μιλήσουν η καθηγήτρια Αντωνία Ρήγα-Καρανδεινού και η Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια του Πολυτεχνείου και δημοτική σύμβουλος Αθήνας. Θα ακολουθήσουν οι εκπρόσωποι των φορέων και στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο όλοι οι ενδιαφερόμενοι.

Χ.ΤΖ., ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/11/2008

Τσιμεντο-Αλσος από Νικήτα Κακλαμάνη!

ΘΕΑΤΡΟ 350 ΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΛΙΚΕΙΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ «ΦΥΤΕΨΕΙ» Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ

Αντί για αύξηση του λιγοστού πρασίνου, η δημοτική αρχή της Αθήνας ετοιμάζεται να «φυτέψει» μπετόν στο άλσος Παγκρατίου και εξαγγέλλει σχέδια για την κατασκευή θεάτρου και κυλικείου στη μοναδική όαση των 30 στρεμμάτων, δίπλα σε μια από τις πιο πυκνοδομημένες γειτονιές του Λεκανοπεδίου.

Το άλσος είναι από τους παλιότερους χώρους πρασίνου στην Αθήνα, είχε φυτευθεί το 1903 από τη βασίλισσα Ολγα και ώς τη γερμανική Κατοχή διέθετε ζωολογικό κήπο. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μέσα στο άλσος υπήρχε θέατρο, κινηματογράφος και πέντε καφετέριες, ενώ ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας (ΟΔΕΠ), επικαλούμενος τίτλους της... τουρκοκρατίας, πέτυχε να αποσπάσει ένα τμήμα του άλσους που σήμερα είναι πολυκατοικία.

Δικαστικοί αγώνες

Χρειάστηκε η κινητοποίηση του τοπικού συλλόγου «Προφήτης Ηλίας» και δικαστικοί αγώνες ετών για να προχωρήσει, στις αρχές του 1981, η κατεδάφιση όλων των εγκαταστάσεων. Με πρωτοβουλία 32 σωματείων της περιοχής προχώρησε η ανάπλαση του άλσους, διαμορφώθηκαν πάγκοι και διάδρομοι περιπάτου, καθώς και ένα γήπεδο μπάσκετ. Με τρεις αποφάσεις του ΣτΕ, καθώς και με τον νόμο που είχε προωθήσει το 1982 ο τότε υπουργός Αντώνης Τρίτσης έγινε σαφές ότι το άλσος είναι δημόσιος κοινόχρηστος χώρος, η συντήρηση του οποίου έχει ανατεθεί στον Δήμο Αθηναίων.

Κατά την προεκλογική περίοδο ο σημερινός δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης είχε υποσχεθεί ότι θα κατασκευάσει θερινό θέατρο 350 θέσεων (!), μάλιστα με τσιμεντένιες εγκαταστάσεις, και πρόσφατα επανέλαβε ότι θα προχωρήσει στην υλοποίηση του σχεδίου. Στην υπόθεση πρωτοστατούν ηθοποιοί - δημοτικοί σύμβουλοι, που έχουν συγκεντρώσει 2.500 υπογραφές υπέρ της πρότασης... [Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/06/2008]