NEWSEUM: ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Φέτος δεν είναι η χρονιά μας. Ενα πογκρόμ απολύσεων από παραδοσιακές εφημερίδες σε Ευρώπη και Αμερική, έρευνες που αποτυπώνουν την διαρκώς φθίνουσα εμπιστοσύνη του κόσμου στη βιομηχανία των ειδήσεων και μια γενικευμένη απαξία του κλάδου στην Ελλάδα κάνουν την Παγκόσμια Ημέρα του Τύπου να μοιάζει λίγο με γιορτή όπου οι καλεσμένοι δεν χωνεύουν τον εορτάζοντα.

Στο εντυπωσιακό Newseum οι επισκέπτες γίνονται για λίγο δημοσιογράφοι

Το Μουσείο Τύπου στην Ουάσιγκτον (Newseum), ανάμεσα στο Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο, δεν πρόλαβε να ανοίξει τις πύλες του, τον προηγούμενο μήνα, και οι χαρακτηρισμοί έπεσαν βροχή. Οι 50 τόνοι μάρμαρο από το Τενεσί που χρησιμοποιήθηκαν για την επιγραφή στην πρόσοψη της οδού Πενσιλβάνια και στην οποία είναι χαραγμένη η πρώτη τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος, έδωσαν την πρώτη λαβή για να χαρακτηριστεί το μουσείο ως το «Ταζ Μαχάλ της δημοσιογραφίας».

Η «Ουάσιγκτον Ποστ» πήρε τη σκυτάλη μιλώντας για ένα «Ιστορικό μουσείο μεταμφιεσμένο σε μια δημοσιογραφική ρετροσπεκτίβα» και μερίδα του τύπου το αποκάλεσε «μνημείο ματαιοδοξίας»... [Της ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΑΝΤΥΠΑ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 11/5/2008]

ΠΑΚΙΣΤΑΝ: ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ...

Πακιστανοί αστυνομικοί συμπλέκονται με δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας μπροστά από τη Λέσχη Τύπου στο Καράτσι.

Ένας Πακιστανός δημοσιογράφος κρατά συμβολικά αλυσίδες, διαμαρτυρόμενος για τη στέρηση της ελευθερίας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης

Γυναίκες του Πακιστάν, κρατούν τις αυτοκόλλητες ετικέττες που λένε ότι «η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι ράπισμα στο πρόσωπο της δημοκρατίας», κατά τη διάρκεια μιας (καθιστικής) διαμαρτυρίας ενάντια στον δικτάτορα της χώρας στρατηγό Pervez Musharraf που έχει επιβάλει τον στρατιωτικό νόμο κι έχει κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

ΥΓ. Τις φωτογραφίες και τις λεζάντες τα ανάρτησα το πρωί. Είναι αυτονόητο ότι αυτή η ανάρτηση δεν "υπακούει" στη λογική μιας "λαογραφικής" εξωτικής αποτύπωσης, αλλά θέλω να υπογραμμίσω τις άγριες καταστάσεις που περνάει ο πακιστανικός λαός. Με δυο λόγια, προσφάτως "γιορτάσαμε" κι εμείς την επέτειο των 34 χρόνων από την εξέγερση της ελληνικής νεολαίας στο Πολυτεχνείο. Πρέπει συνεπώς αυτά που βλέπουμε κι ακούμε για τους άλλους να μας υπενθυμίζουν "οικεία κακά", μπας και βάλουμε μυαλό! Αλλά έτσι όπως εξελίσσονται τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μας, μαύρες μέρες έρχονται. Ο προϋπολογισμός που προβλέπει άγριο τσεκούρωμα του λαού, το ασφαλιστικό που θα φέρει τα πάνω-κάτω, η ακρίβεια, η ανεργία, η "κατάργηση" ανεξάρτητων αρχών, η ασυδοσία των ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης, η ανθρωποφαγική μανία των πάντων για ιδιοτελείς σκοπούς κ.λπ. Έχει ελευθερία ο δημοσιογράφος στη χώρα μας αλλά...