Showing posts with label Φτώχεια. Show all posts
Showing posts with label Φτώχεια. Show all posts

Thursday, September 24, 2009

Έκκληση ΟΗΕ για το Κλίμα. Στο επίκεντρο το θέμα των πυρηνικών

  • Υποβαθμισμένη η εκπροσώπηση της Ελλάδας

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Γκι Μουν, άνοιξε στη Νέα Υόρκη τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καλώντας τα μέλη του Οργανισμού να απαντήσουν ενωμένοι στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, των πυρηνικών και της φτώχειας.

"Αν υπήρξε ποτέ μια καλή στιγμή για να δράσουμε με πνεύμα πολύπλευρο και ανανεωμένο, αυτή είναι τώρα", δήλωσε ο Μπαν μπροστά σε περισσότερους από 120 αρχηγούς κρατών, από τα 192 συνολικά μέλη του Οργανισμού.

Αναφέρθηκε επίσης στον πυρηνικό αφοπλισμό, τον αγώνα κατά της φτώχειας, την καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών και την ανάγκη για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις σε χώρες, όπως η Μιανμάρ.

Ζήτησε το τέλος της αιματοχυσίας στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στο Αφγανιστάν.

Οι ημέρες που οι Ηνωμένες Πολιτείες "αργοπορούσαν" στον αγώνα για την κλιματική αλλαγή πέρασαν, δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, υποσχόμενος να προωθήσει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να μοιραστεί και με άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο την πράσινη τεχνολογία.

"Θα προχωρήσουμε μπροστά με σοβαρές περικοπές στις εκπομπές αερίων ώστε να επιτύχουμε τους στόχους που θέσαμε για το 2.020 και πιθανώς και για το 2.050", τόνισε ο κ. Ομπάμα στην πρώτη ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Ο Μπαράκ Ομπάμα κάλεσε τον κόσμο σε μια "νέα εποχή συμμετοχής" για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του πλανήτη, υποσχόμενος να συνεργαστεί με άλλες χώρες, ενώ υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ΗΠΑ. "Έχει έρθει η ώρα να κινηθεί ο κόσμος προς μια νέα κατεύθυνση.

Πρέπει να δεχθούμε μια νέα εποχή συμμετοχής βασισμένη στον αλληλοσεβασμό και το κοινό συμφέρον", δήλωσε ο Ομπάμα στον παρθενικό του λόγο στη γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. "Δεν μπορεί να είναι μόνο αμερικανική προσπάθεια", δήλωσε.

"Όσοι κατηγορούν τις ΗΠΑ ότι ενεργούν μόνες τους στον κόσμο δεν μπορούν τώρα να κάθονται και να περιμένουν από τις ΗΠΑ να λύσουν μόνες τους τα προβλήματα του κόσμου". "Είναι πλέον ώρα για τον καθένα από εμάς να αναλάβει τις ευθύνες του για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προβλημάτων", πρόσθεσε.

Στην ομιλία του ο Ομπάμα ανέφερε πάλι την απόφασή του να απαγορεύσει τα βασανιστήρια των κρατούμενων, τη δέσμευσή του για ειρήνη στη Μέση Ανατολή μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων και την απομάκρυνση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ.

Οι ΗΠΑ "δεν θεωρούν τη συνεχιζόμενη οικοδόμηση οικισμών από το Ισραήλ νόμιμη, έχει όμως έλθει ο καιρός για να επαναληφθούν οι Ισραηλο-παλαιστινιακές ειρηνευτικές συνομιλίες χωρίς προαπαιτούμενα, δήλωσε ο Ομπάμα.

"Συνεχίζουμε να καλούμε τους Παλαιστίνιους να σταματήσουν να υποκινούν την εξέγερση κατά του Ισραήλ, και συνεχίζουμε να δηλώνουμε με έμφαση ότι η Αμερική δεν αποδέχεται τη νομιμότητα των συνεχιζόμενων ισραηλινών εποικισμών", τόνισε κατά στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

"Έχει φθάσει ο καιρός για να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις -χωρίς προαπαιτούμενα- που θα ασχοληθούν με θέματα όπως: το μόνιμο καθεστώς, η ασφάλεια για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους, τα σύνορα, οι πρόσφυγες και η Ιερουσαλήμ", πρόσθεσε.

Σε άλλη του δήλωση ο Ομπάμα ανέφερε επίσης ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν στην Αλ Καιντα να εξαπολύει επιθέσεις από ασφαλή καταφύγια στο Αφγανιστάν ή οποιοδήποτε άλλο έθνος.

O αμερικανός πρόεδρος, λίγο πριν την έναρξη των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης, δήλωσε ότι έχει επιλέξει τη διπλωματία όσον αφορά το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα, αλλά τόνισε ότι και οι δύο αυτές χώρες θα πρέπει να θεωρηθούν "υπόλογες" για κάθε πυρηνική δραστηριότητα που θα παραβιάζει τους διεθνείς κανόνες.

Την άποψη του ότι οι ηγέτες όλου του κόσμου δε θα πρέπει να χαλαρώσουν την μάχη τους για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας παρά τα σημάδια βελτίωσης, εξέφρασε ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας κατηγόρησε τις απελευθερωμένες οικονομικές αγορές και τα "οικονομικά δόγματα" για την πρόκληση της παγκόσμιας κρίσης. Ο Λούλα ντα Σίλβα δήλωσε ακόμη ότι οι χώρες πρέπει να παρέμβουν στις αγορές για να βελτιωθούν οι έλεγχοι, ενώ τόνισε ότι η δική του χώρα τώρα άρχισε να εξέρχεται από την ύφεση.

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας κάλεσε τις πλούσιες χώρες να θέσουν περισσότερο φιλόδοξους στόχους για να μειώσουν τις εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου και ενθάρρυνε τους ηγέτες να ολοκληρώσουν τον αναπτυξιακό γύρο της Ντόχα.

Σύμφωνα με τον κ. Λούλα, η Βραζιλία επιθυμεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να δώσουν μεγαλύτερο βάρος στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ο πρόεδρος της Βραζιλίας δέχθηκε τέλος θερμό χειροκρότημα όταν επέμεινε να επιστρέψει στην εξουσία της Ονδούρας ο εκδιωχθείς πρόεδρος Μανουέλ Ζελάγια.

Ο λίβυος ηγέτης Μουάμαρ Καντάφι εξέπεμψε έναν δριμύ φιλιππικό κατά του ΣΑ του ΟΗΕ, από του βήματος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού.

Στην πρώτη του εμφάνιση στο βήμα του ΟΗΕ στα 40 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία, ο θερμόαιμος συνταγματάρχης άφησε το ακροατήριο της ΓΣ να τον περιμένει να ανέβει στο βήμα και από το προοίμιο κιόλας του λόγου καταφέρθηκε εναντίον της κυριαρχίας που ασκούν επί του ΣΑ τα πέντε μόνιμα μέλη του (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Κίνα, Ρωσία).

«Το δικαίωμα του βέτο είναι αντίθετο στη Χάρτα του ΟΗΕ, η ύπαρξη μονίμων μελών είναι αντίθετη στη Χάρτα», τόνισε ο Καντάφι, κραδαίνοντας το γαλάζιο βιβλιαράκι, στο οποίο περιέχεται το ιδρυτικό κείμενο του ΟΗΕ. "Στο προοίμιό της, η Χάρτα τονίζει πως όλα τα κράτη μέλη είναι ίσα, είτε είναι μεγάλα, είτε μικρά", δήλωσε ο Καντάφι, αποσπώντας το χειροκρότημα του ακροατηρίου.

"Η δύναμη του βέτο θα πρέπει να καταργηθεί. Το ΣΑ δεν μας προσέφερε ασφάλεια, αλλά φόβο και κυρώσεις", τόνισε ο ίδιος.

Ο Καντάφι στιγμάτισε επίσης τις μεγάλες δυνάμεις, κατηγορώντας τες πως ευθύνονται για την έναρξη πολλών συγκρούσεων, "πάνω από 65", από το 1945 για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

  • Επιτροπές για φτώχεια και πυρηνικά

Ενώ διεξάγεται η κυρίως συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με βασικό θέμα τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη Γη, συνεδριάζουν - παράλληλα - και οι επιτροπές διαβουλεύσεων σχετικά με τα ζητήματα του αφοπλισμού, αλλά και της φτώχειας στον πλανήτη, καθώς πάνω από 100 εκατομμύρια άνθρωποι - σύμφωνα με τον ΟΗΕ - ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Είναι χαρακτηριστικό πως η συζήτηση πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα αποσκοπεί στο να χαραχθούν οι πρώτες κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες θα συζητηθούν διεξοδικά το ερχόμενο Σαββατοκύριακο και στη Σύνοδο Κορυφής της "Ομάδας των 20" (G20).

Παράλληλα, όμως, με τη συζήτηση στη Γενική Συνέλευση, που θα διαρκέσει μέχρι τις 28 Σεπτεμβρίου, θα διεξαχθεί και ειδική συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών όλων των χωρών - μελών του ΟΗΕ.

  • Ομιλία του Προέδρου της Κύπρου

«Άμεση» και «αποτελεσματική» πρέπει να είναι η δράση των λαών για την αντιμετώπιση του «τεράστιου προβλήματος» των κλιματικών αλλαγών, τόνισε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, μιλώντας σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, στα πλαίσια της Συνόδου Υψηλού Επιπέδου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές.

«Από την αύξηση των θερμοκρασιών ανά το παγκόσμιο μέχρι και το λιώσιμο των παγετώνων και από τις απώλειες ρεκόρ του πάγου της θάλασσας, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, μέχρι τη σταδιακή ερημοποίηση συγκεκριμένων περιοχών, βλέπουμε ένα συνεχώς αυξανόμενο κατάλογο συνεπειών που είναι απόρροια των κλιματικών αλλαγών», τόνισε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος Χριστόφιας.

Στη συνέχεια, ο Κύπριος ηγέτης ανέφερε ότι «η Κύπρος, ως ένα νησί της Μεσογείου, βρίσκεται σε μια περιοχή που βιώνει τις πρώτες σοβαρές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Είμαστε μάρτυρες παρατεταμένων περιόδων ξηρασίας, αυξημένες θερμοκρασίες, αποψίλωση των δασών και σπάνιων οικοσυστημάτων, ενώ παράλληλα η εθνική περιβαλλοντική πολιτική περιορίζεται λόγω της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής μέρους του εδάφους της Κύπρου».

Ο κ. Χριστόφιας υπογράμμισε ότι «τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούν το δρόμο προς την Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο ως έναν από τους πιο σημαντικούς που η διεθνής κοινότητα έχει διανύσει για πολλά χρόνια. Εξυπακούεται το πόσο σημαντικό είναι να επιτύχουμε μια φιλόδοξη και ολοκληρωμένη παγκόσμια συμφωνία στην Κοπεγχάγη.

Η ΕΕ έχει δεσμευθεί για μακροπρόθεσμους στόχους για μείωση των ρύπων και έχει θέσει απτά μέτρα απαραίτητα για να επιτευχθούν οι στόχοι». Καταλήγοντας, ο πρόεδρος Χριστόφιας επεσήμανε ότι «η Κύπρος δεν ακολουθεί μόνο τις εν λόγω δεσμεύσεις της ΕΕ, αλλά συμμετέχει στις κοινές προσπάθειες να προστατεύσει το κλίμα του πλανήτη μας και να διασφαλίσει το μέλλον των λαών μας. Οι στόχοι μας είναι απόλυτα συμβατοί με τις προσπάθειές μας να χειριστούμε την τρέχουσα οικονομική κρίση. Μπορούμε και πρέπει να ασχοληθούμε με την οικονομική και κλιματική αλλαγή μαζί».

Τη χώρα μας, σε σειρά συναντήσεων στο πλαίσιο συνόδου στη Νέα Υόρκη, εκπροσωπεί ο Γενικός Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων & Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Τσιατσιάμης.

Ο κ. Τσιατσιάμης έλαβε μέρος στη χθεσινή συνάντηση υψηλού επιπέδου για τις κλιματικές αλλαγές και συμμετείχε σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης.

Σήμερα, θα λάβει μέρος σε συζήτηση για την αποψίλωση των δασών και την Πέμπτη σε συζήτηση για την επέτειο των 60 ετών από την ίδρυση της UNRWA.

Επίσης, ο κ. Τσιατσιάμης πρόκειται να υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών και του Παγκοσμίου Οργανισμού Μετεωρολογίας (WMO).

Στο μεταξύ, στις συναντήσεις των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, καθώς και σε άλλες επαφές στο περιθώριο των εργασιών της 64ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, την Ελλάδα αναμένεται να εκπροσωπήσει ο μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας μας στον ΟΗΕ, πρέσβης Αναστάσης Μητσιάλης.

Friday, October 24, 2008

Μετανάστες λόγω κλίματος

Περίπου 10 εκατ. άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους στην Αφρική μέσα σε 20 χρόνια. 330 εκατ. θα κάνουν το ίδιο έως το τέλος του αιώνα [Eθνος, 24/10/2008].

«Στρατοί» κλιματικών μεταναστών αναμένεται να σχηματιστούν στον πλανήτη τις επόμενες δεκαετίες, εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών. Ηδη περίπου δέκα εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους στην Αφρική τα τελευταία 20 χρόνια, ενώ εκτιμάται ότι έως το τέλος του αιώνα θα κάνουν το ίδιο περισσότερα από 330 εκατομμύρια άτομα, εξαιτίας αλλαγών του κλίματος, όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και οι φυσικές καταστροφές.

Μετανάστες λόγω κλίματος

Το θέμα απασχόλησε χθες τις εργασίες του διήμερου συνεδρίου για την «πράσινη οικονομία» που πραγματοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (CEDEFOP), στη Θεσσαλονίκη.

Μετανάστες λόγω κλίματος

Σύμφωνα με τον Δ. Εσδρά, επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στην Ελλάδα, οι κλιματικές αλλαγές αφορούν ολόκληρο τον πλανήτη και περισσότερο τη νότια και ανατολική Ασία, περιοχές της Αφρικής και μικρά νησιωτικά κράτη.

Τη «βαλκανική» εμπειρία μετέφερε ο Σ. Φαλντίσκι, στέλεχος του ιδρύματος ΤΙΜΕ στη Βουλγαρία, ο οποίος ανέφερε πως οι επιπτώσεις έχουν ήδη αρχίσει να φαίνονται στη γεωργία.

Τα τελευταία 30 χρόνια, όπως είπε, παρατηρήθηκε στη γειτονική χώρα μια εντυπωσιακή εγκατάλειψη της υπαίθρου, με αποτέλεσμα σήμερα το 71% του πληθυσμού να ζει σε αστικές περιοχές και το 29% σε χωριά.

Από τους 650.000 Βούλγαρους που ασχολούνταν με τη γεωργία σήμερα έχουν απομείνει μόλις 11.000 άτομα.

«Παρά τις εκκλήσεις των διεθνών οργανισμών για την αντιμετώπιση της φτώχειας στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, οι κυβερνήσεις των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών της Δύσης κώφευσαν και συνεχίζουν να κωφεύουν, με αποτέλεσμα το αναπτυξιακό χάσμα Βορρά - Νότου να διευρύνεται ολοένα και περισσότερο, με επίκεντρο πλέον την Αφρική», είπε ο ομότιμος καθηγητής Νομικής του ΑΠΘ Ζ. Παπαδημητρίου.

Οι κλιματικές αλλαγές και οι παγκόσμιες προσπάθειες για τον περιορισμό τους γεννούν νέα, «πράσινα» επαγγέλματα, και καταργούν άλλα σε τομείς που επιβαρύνουν το περιβάλλον, ενώ στους περισσότερους επαγγελματικούς κλάδους απαιτούνται νέες δεξιότητες για τη μετεξέλιξή τους στο πλαίσιο της «πράσινης» οικονομίας. Το θέμα θα απασχολήσει τη σημερινή, δεύτερη μέρα του συνεδρίου.

Τομείς της οικονομίας, όπως η οικοδομή, οι μαζικές μεταφορές, το «έξυπνο» ηλεκτρικό δίκτυο, η αιολική και ηλιακή ενέργεια, και τα βιοκαύσιμα, θα χρειαστούν νέες ειδικότητες και δεξιότητες πάνω στις πράσινες τεχνολογίες (π.χ. ενεργειακή αποδοτικότητα των κτιρίων, σχεδιασμός και κατασκευή εγκαταστάσεων ΑΠΕ, μηχανικοί περιβάλλοντος κ.ά.), ενώ έμμεσα θα προκύψουν νέες θέσεις εργασίας σε τομείς όπως η προστασία οικοσυστημάτων και βιοποικιλότητας, ο περιορισμός κατανάλωσης νερού, η απομάκρυνση και καταστροφή αποβλήτων κ.ά.

Αντίθετα, θα χαθούν θέσεις εργασίας σε ενεργοβόρους τομείς και κλάδους που επιβαρύνουν το περιβάλλον, όπως σε αυτόν της παραγωγής άνθρακα (η ΕΕ έχει θέσει στόχο τη μείωση των εκπομπών άνθρακα κατά 20% έως το 2020).

Monday, October 20, 2008

Καταφεύγουν στους κάδους ακόμα και για φαγητό

Της Ιωαννας Φωτιαδη, Η Καθημερινη, 21/10/2008

«Κάθε μέρα στις 4 περίπου το πρωί ο κάδος της γειτονιάς μας έχει επισκέπτες...», λέει στην «Κ» κάτοικος της Ανω Νέας Σμύρνης. Το ίδιο επιβεβαιώνουν δεκάδες άλλοι Αθηναίοι, σε Δάφνη, Καλλιθέα, Πατήσια, Χαλάνδρι, Μαρούσι. Αν κάποτε οι άνθρωποι που γινόντουσαν ρακοσυλλέκτες ήταν άστεγοι ή τσιγγάνοι, που έψαχναν αντικείμενα προς μεταπώληση, σήμερα αυτοί που καταφεύγουν στα σκουπίδια είναι πολίτες όλων των κατηγοριών. Υπερήλικες χαμηλοσυνταξιούχοι, μονογονεϊκές οικογένειες, νοικοκυριά που παλεύουν να επιβιώσουν με έναν μισθό, οικογένειες αλλοδαπών είναι οι συχνότεροι επισκέπτες των σκουπιδιών. Οι αλλοδαποί, που δεν γνωρίζονται ακόμα στη γειτονιά, τολμούν ανά πάσα στιγμή να αναμοχλεύουν τους κάδους, οι ντόπιοι όμως, που κάποτε ίσως να ήταν ευκατάστατοι, περιμένουν να πέσει η νύχτα. Είναι πολλοί πλέον οι καλοντυμένοι συμπολίτες μας που ακολουθούν σιωπηλά τη συνήθεια αυτή.

Οχι μόνο στην Αθήνα

Σύμφωνα με μαρτυρίες από την επαρχία, η εικόνα αυτή είναι διαδεδομένη σε Ξάνθη, Ηράκλειο, Θεσσαλονίκη, και όχι μόνο στην Αθήνα που η ανωνυμία ευνοεί τέτοιου είδους τακτικές... απελπισίας! «Οι χαμηλοί μισθοί, τα χρέη και τα δάνεια οδηγούν στην απόγνωση πολλές μεσοαστικές οικογένειες», σχολιάζει έμπειρη κοινωνική λειτουργός. Πριν από λίγους μήνες παρουσιάστηκε σχετικό βίντεο στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης «Κρέτα» και προκάλεσε σοκ. «Και στο Ηράκλειο το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι πολύ καλύτερο από ό,τι σε άλλες περιοχές της Ελλάδας», υπογραμμίζει τοπικός παράγων.

Πιο «δημοφιλείς» είναι οι κάδοι έξω από μεγάλα σούπερ μάρκετ, όπου πετιούνται ευθύς όσα προϊόντα λήγουν ή αρχίζουν να αποσυντίθενται. «Γενικώς πετιέται από πολλές πλευρές φαγητό σε εξαιρετική κατάσταση, όπως π.χ. από συσσίτια στο στρατό, στις φοιτητικές λέσχες», προσθέτει η ίδια επιστήμων. «Γιατί όλο αυτό το μαγειρεμένο φαγητό, όπως και τα συσκευασμένα τρόφιμα των σούπερ-μάρκετ να μην τα διαθέσουμε με κάποιο τρόπο στο ευρύ κοινό; Εστω με το να τα αφήνουμε έκθετα, αλλά όχι μέσα στους κάδους, αλλά σε ένα ξεχωριστό, κατά το δυνατόν προστατευμένο χώρο;» λέει. Με έκπληξη παρατηρεί ότι τα τελευταία χρόνια οι άποροι και όσοι άλλοι παίρνουν βοήθημα από το κράτος, δέχονται με μεγάλη χαρά ό,τι τους προσφέρεται (ρουχισμό, έπιπλα). «Παλαιότερα ήταν ακατάδεκτοι, γιατί ήλπιζαν ότι θα τα κατάφερναν και μόνοι», θυμάται, «τώρα πια δεν έχουν τέτοιες αυταπάτες».

Στο εξωτερικό και ιδίως στις ΗΠΑ και τη Βρετανία έχει αναπτυχθεί μια ιδεολογία, το freeganism που στόχο έχει τη μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση του περιεχομένου των σκουπιδιών. Οι freegans (free- ελεύθεροι και vegans- χορτοφάγοι) που όλο και πληθαίνουν, κάνουν επιδρομές τις νύχτες σε συγκεκριμένους κάδους έξω από αλυσίδες μαγαζιών, που πετιούνται σωρηδόν τρόφιμα, τα οποία απλώς δεν πωλήθηκαν στη διάρκεια της ημέρας. Οι freegans δίνουν ραντεβού σε κεντρικούς κάδους της Νέας Υόρκης και συχνά με τα «λάφυρά» τους μαγειρεύουν και οργανώνουν «δείπνο» για όσους τους καταδέχονται! Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, πολλοί εξ αυτών τρέφονται αποκλειστικά και μόνο με τους «θησαυρούς» που ανακαλύπτουν στα σκουπίδια. Το freeganism ξεκίνησε ως μια ακτιβιστική οικολογική κίνηση, ως «μια αντίδραση ενάντια στη σπατάλη», σταδιακά όμως παγιώθηκε ως έκφραση της οικονομικής κρίσης των καιρών μας. Στην Αγγλία, από τα 14 εκατομμύρια τρόφιμα που πετιούνται ετησίως τα 4 μπορούν να καταναλωθούν με ασφάλεια.

Friday, October 17, 2008

Με συνέδρια ξορκίζουν τη φτώχεια



ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ. Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ

Οι μεγαλόστομες εξαγγελίες για την εξάλειψη της φτώχειας στην Ευρώπη μέχρι το 2010, οι αναφορές στους στόχους της χιλιετίας του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση της πείνας και της φτώχειας και η συμμετοχή του Συμβουλίου της Ευρώπης στον ετήσιο... εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Φτώχειας, δεν μπορούν, δυστυχώς, να λύσουν το πρόβλημα των 78 εκατομμυρίων ενηλίκων και των 19 εκατομμυρίων παιδιών που ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας.

Τα 17 εκατομμύρια ευρώ που, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, πρόκειται να δοθούν για τη χρηματοδότηση δράσεων, κοινωνικής συνοχής και εξάλειψης της φτώχειας, δεν πρόκειται να προσφέρουν μια ανάσα ζωής στα δεκάδες εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών τον 21ο αιώνα που ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτης ένδειας.

Στους κάδους απορριμμάτων, κάθε μέρα, δεκάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι αναζητούν τροφή (φωτ. Μισέλ Φάις)
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος:

* Το 2001, όταν η Ε.Ε. δεσμεύθηκε για πρώτη φορά να καταπολεμήσει τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, 55 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ενωση απειλούνταν από την εισοδηματική φτώχεια (15% του πληθυσμού της Ε.Ε. των «15») και το 2005 ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 78 εκατομμύρια (16% του πληθυσμού της Ε.Ε. των «25»).

* Την ίδια χρονιά, το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού της Ενωσης είχε εισόδημα σχεδόν πέντε φορές υψηλότερο από το υπόλοιπο 80% του πληθυσμού.

* Δεκαεννέα εκατομμύρια παιδιά κινδυνεύουν από τη φτώχεια, πολλά δε εξ αυτών έχουν χωριστεί από τις οικογένειές τους λόγω της φτώχειας τους.

* Μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της Ενωσης παραμένει κοινωνικά αποκλεισμένο, εφόσον ένα άτομο στα πέντε ζει σε κατοικίες που δεν πληρούν τις απαιτούμενες προδιαγραφές και καθημερινά περίπου δύο εκατομμύρια άτομα αναζητούν κατάλυμα σε ειδικά κέντρα για αστέγους.

* Το 10% των Ευρωπαίων ζει σε νοικοκυριά όπου κανένα μέλος δεν εργάζεται, η μακροχρόνια ανεργία πλησιάζει το 4%, ενώ 31 εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς και το 8% των Ευρωπαίων εργαζομένων (ή 17 εκατομμύρια) αντιμετωπίζουν εισοδηματική φτώχεια παρά το γεγονός ότι εργάζονται.

Η φτώχεια των γυναικών

Η μεγάλη φτώχεια προσλαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις στην Ευρώπη και ο αριθμός των ατόμων που βρίσκονται σε έσχατη ένδεια έχει αυξηθεί, ενώ η φτώχεια και η ανισότητα επηρεάζουν δυσανάλογα τις γυναίκες.

Προβλέπεται ότι ο κίνδυνος της φτώχειας στην Ενωση, ιδίως για τις γυναίκες, θα αυξηθεί από 16% σε 40% τα επόμενα χρόνια (ή κατά 25%) εξαιρουμένων των συνταξιοδοτικών πληρωμών.

Οι λιγότερο καλά αμειβόμενες γυναίκες, ιδιαίτερα εκείνες που είναι άνω των 65 ετών, θα βιώσουν τη φτώχεια σε ποσοστό 21% του ευρωπαϊκού πληθυσμού και κατά 5% περισσότερο απ' ό,τι οι άνδρες. Το μέσο εισόδημα των γυναικών ανέρχεται στο 55% εκείνου των ανδρών, ενώ η έλλειψη πρόσβασης σε υπηρεσίες υψηλής ποιότητας αυξάνει υπερβολικά τον κίνδυνο της φτώχειας για τις γυναίκες.

Την ίδια ώρα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, που χορηγούν αφειδώς δισεκατομμύρια ευρώ για τη σωτηρία των τραπεζών, πετάνε το «μπαλάκι» για την καταπολέμηση της φτώχειας στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Ε.Ε., ζητώντας τη λήψη μέτρων άμβλυνσης του κοινωνικού αποκλεισμού και ενίσχυση των ομάδων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης ένδειας.*

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/10/2008

Friday, October 3, 2008

Ελάχιστο «ποσό» ελεημοσύνης



Επιμέλεια: ΟΛΓΑ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/10/2008

ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Τον φωνάζουν Μοζαμέλ, κανείς δεν τον αποκαλεί «κύριο» και δεν έχει επίθετο -για ποιον λόγο άλλωστε; Εάν δεν ήταν άρρωστος, ποιος ξέρει πώς θα ήταν και τι θα έκανε - σίγουρα θα γινόταν ένας καλός ράφτης, ίσως και σχεδιαστής, διάσημος σ' όλο το Μπαγκλαντές, αφού φαντασία διαθέτει.

Ελάχιστο ποσό ελεημοσύνης; Είναι το αίτημα μιας χούφτας επαιτών σε πολιτεία του Μπαγκλαντές, που συχνά δεν εξασφαλίζουν ούτε ένα κιλό ρύζι. Δεν πρόκειται για άτομα φυγόπονα, αλλά ανίκανα προς εργασία σε μία από τις φτωχότερες περιοχές του κόσμου. Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη μερικά αυτιά που μπορούν να ακούν...
Ακόμη, τα καταφέρνει με τα λόγια -μπορεί να έκανε καριέρα και στη δημόσια διοίκηση. Εκεί θα γινόταν κάποιος, αληθινός κύριος, όχι μόνον ένα όνομα χωρίς επίθετο. Δεν έπρεπε ν' αρρωστήσει...

Τώρα όμως; Είναι σακάτης και επαίτης. Δεν μπορεί να περπατήσει και να σταθεί μοναχός του, ούτε να σηκώσει κανονικά τα χέρια. Ολη του τη ζωή θα εξαρτάται από τη βοήθεια άλλων -κι αυτό στο Κούριγκραμ, σε μία από τις φτωχότερες πολιτείες του Μπαγκλαντές χώρας όπου το 40% του πληθυσμού ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

Οταν ο Μοζαμέλ επιστρέφει στο σπίτι του τη νύχτα, έπειτα από ώρες ζητιανιάς στους δρόμους, αισθάνεται να τον πονά το σώμα του σαν να έκανε σκληρή χειρωνακτική εργασία. Η επαιτεία είναι, τελικώς, σκληρή δουλειά. Αλλά δεν πληρώνεται. Αυτή η σκέψη τριγυρίζει στον νου του και θέλει να τη μοιραστεί. Ο Μοζαμέλ είναι περίπου 35άρης, -την ακριβή ηλικία του δεν την ξέρει, ένας λιγνός, σκουρόχρωμος άνδρας, που στην εφηβεία του πρέπει να είχε όμορφα χαρακτηριστικά. Τότε -πριν τον χτυπήσει η αρρώστια- δούλευε βοηθός σ' ένα ραφτάδικο. Σχολειό δεν τον έστειλαν, ο πατέρας του πίστευε πως έπρεπε να εργαστεί όπως έκαναν και τα αδέρφια του.

Ο Μοζαμέλ δεν παραπονιέται, άλλωστε η γυναίκα του, η Ρόσνα (που σημαίνει «φως») είναι πολύ γλυκειά και καλή. Μια μέρα, γυρίζοντας από τη δουλειά, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν, έπεσε στον δρόμο κι έμεινε εκεί λιπόθυμος. Οταν συνήλθε, διαπίστωσε πως δεν μπορούσε να ελέγξει τις κινήσεις χεριών και ποδιών και να σταθεί με τις δικές του δυνάμεις. Τον μετέφεραν σ' ένα τέμενος, του έδωσαν αγίασμα, κι επειδή η κατάστασή του δεν βελτιωνόταν, τον μετέφεραν σπίτι του. Ο Μοζαμέλ παρέμεινε από τότε παράλυτος.

Οι «καμπιράι», άτομα επιφορτισμένα με την προσφορά πρώτων βοηθειών στα χωριά, αλλά χωρίς ειδική κατάρτιση, ήταν της γνώμης πως πρόκειται για μόνιμη κατάσταση. Ο ράφτης έδιωξε τον νεαρό, αφού του ήταν πια άχρηστος, και στον Μοζαμέλ απέμεινε μονάχα η λύση της επαιτείας. Η μέρα του ξεκινά στις έξι το πρωί, και η Ρόσνα τον βοηθά να σηκωθεί και να φορέσει το «λούνγκι», το παραδοσιακό πανί που τυλίγεται γύρω στη μέση και φθάνει μέχρι τα γόνατα. Για πρωινό τρώνε ρύζι με λαχανικά ή ρύζι με αλάτι, η μητέρα ετοιμάζει τον γιο για το σχολείο και βοηθά τον Μοζαμέλ ν' ανέβει στο ξύλινο αμαξίδιο· αυτό που στις λεγόμενες «πλούσιες» χώρες ίσως ν' αποτελούσε παιδικό παιχνίδι. Από το φτωχικό σπιτάκι -ένα δωμάτιο με δύο κρεβάτια, ένα τραπέζι και λίγες καρέκλες- μέχρι το κέντρο της πόλης Κουριγκράμ είναι περίπου 1 χλμ. Αρκετές φορές πηγαίνουν στην περιοχή των δικαστηρίων -εκεί κυκλοφορούν ευκατάστατα άτομα.

Οταν κάποιος δίνει περισσότερα -δηλαδή δέκα «τάκα», περίπου δέκα λεπτά- ο Μοζαμέλ τού δίνει την ευχή του και ζητεί την ευχή του Αλλάχ. Οι πιο πολλοί, όμως, δίνουν ακόμη λιγότερα -δύο λεπτά, τέσσερα λεπτά. Κάθε λίγες μέρες ο Μοζαμέλ αλλάζει την περιοχή όπου πηγαίνει και στα καταστήματα χτυπά διακριτικά το τζάμι, εκλιπαρώντας ελεημοσύνη. Στις καλές μέρες συγκεντρώνονται περίπου 50 λεπτά, αλλά και στο Μπαγκλαντές οι τιμές έχουν πάρει την ανιούσα στα τρόφιμα, στα καύσιμα, στο ρύζι. Συχνά, η ημερήσια είσπραξη δεν ξεπερνά τα 15 τάκα, λιγότερα απ' όσο κοστίζει ένα κιλό ρύζι.

Βλέποντας ότι αυτό συμβαίνει και σ' άλλους ζητιάνους, ο Μοζαμέλ οργάνωσε μια συνάντησή τους μπροστά στα δικαστήρια για να δηλώσουν το αίτημά τους - ένα ελάχιστο όριο ελεημοσύνης· τη δυνατότητα να μαζέψουν έστω ένα μικρό ποσό για να ταφούν με αξιοπρέπεια κι όχι σε ομαδικό - ανώνυμο - μνήμα. Δεν ήταν διαδήλωση, όπως έγραψαν κάποια ξένα ΜΜΕ. Ηταν μια σιωπηρή κίνηση, που κατάφερε να τους φέρει κοντά στην τοπική αυτοδιοίκηση της Πολιτείας.

Ο δήμαρχος τους περιμένει στο προαύλιο και δεν τους καλεί μέσα -οι επαίτες δεν είναι επίσημοι επισκέπτες. Ομως, τους αφιερώνει τον χρόνο του και ο Μοζαμέλ παρουσιάζει τις θέσεις τους τονίζοντας την αναγκαιότητα του ελάχιστου ποσού ελεημοσύνης σε κάθε προσφορά. Ο δήμαρχος αντιτάσσει πως είναι αδύνατον να επιβάλει κάτι τέτοιο, αλλά εκφράζει τη συμπάθεια και την κατανόησή του για την ανέχεια. Επιστρέφει στο δημαρχείο και μεταφέρει ό,τι άκουσε στους συνεργάτες του της τοπικής αυτοδιοίκησης. Και εκείνοι αποφασίζουν ότι οι ίδιοι δεν θα πέσουν ποτέ κάτω από το ένα «τάκα». Δεν είναι η λύση του προβλήματος. Ομως, είναι μια καλή αρχή. Τουλάχιστον έτσι θέλει να πιστεύει ο Μοζαμέλ. *

Wednesday, September 17, 2008

SMS κατά της φτώχειας


Επιμέλεια: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΖΑΒΑΡΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/09/2008

Φτάνουν άραγε μερικές επείγουσες κλήσεις, λίγα sms και πληροφορίες που τρέχουν με ταχύτητα σίγουρα μεγαλύτερη από την ταχύτητα με την οποία κάνει κύκλους η ζωή εκείνων που χρησιμοποιούν ένα κινητό τηλέφωνο για να βρει η φτώχεια τον... δάσκαλό της; Οι οικονομικές μελέτες στις μικρές αγορές των χωρών του Τρίτου Κόσμου δείχνουν αλλαγή του σκηνικού προς το καλύτερο εξαιτίας ακριβώς της χρήσης κινητών τηλεφώνων.
Στο ένα χέρι το κινητό και στο άλλο τον παραδοσιακό τροχό προσευχής κρατάει μια γυναίκα στη Λάσα, την πρωτεύουσα του Θιβέτ. Στην Κίνα, ο αριθμός των συνδρομητών κινητής τηλεφωνίας ξεπέρασε για πρώτη φορά εκείνων της σταθερής
Μιλώντας για ψαράδες, αγρότες και μικρο-εμπόρους διαπιστώθηκαν μηδενικές απώλειες, αύξηση των κερδών κατά 8% και μείωση των τιμών κατά 4%. Αιτία; «Η κυκλοφορία της πληροφορίας», όπως εξηγεί ο Ρόμπερτ Γιένσεν, οικονομολόγος του Χάρβαρντ, που μελέτησε διεξοδικά όλες τις παραμέτρους της αλλαγής, «είναι αυτή που κάνει τις αγορές να κινούνται». Και τα κινητά τηλέφωνα βρίσκονται ακριβώς στο κέντρο αυτής της επανάστασης. Οι χρήστες της κινητής τηλεφωνίας ξεπερνούν ήδη τα 3,3 δισεκατομμύρια σε ολόκληρο τον κόσμο ή περίπου έναν στους δύο κατοίκους του πλανήτη. Κι αν μας είναι απαραίτητα και πιο αναλυτικά στοιχεία για χώρες που μας ενδιαφέρουν στο συγκεκριμένο πλαίσιο, μιλάμε για 280 εκατομμύρια στην Αφρική, 130 εκατομμύρια στη Βραζιλία και 120 εκατομμύρια στην Ινδονησία, ενώ στην Ινδία τα ήδη 300 εκατομμύρια αυξάνονται κατά 8 με 10 εκατομμύρια τον μήνα.

Οπως είναι φυσικό, όταν η κουβέντα φτάνει στον αναπτυγμένο βιομηχανικά κόσμο τα νούμερα φέρνουν ζαλάδα: στην Ιταλία και την Ιαπωνία η χρήση κινητής τηλεφωνίας από τον πληθυσμό που θα μπορούσε να έχει πρόσβαση, ξεπερνά το 100%. Στην Αφρική το αντίστοιχο ποσοστό είναι 21%. Η διαφορά οπωσδήποτε είναι μεγάλη. Αν σκεφτεί όμως κανείς και τη διαφορά του δημογραφικού σκηνικού, οι εκτιμήσεις αμέσως αλλάζουν. Από τη στιγμή που «η υπερβολική φτώχεια είναι περίπου συνώνυμη με την υπερβολική απομόνωση», εξηγεί ο συγγραφέας του «Τέλους της φτώχειας», οικονομολόγος Τζέφρι Σακς, «η τεχνολογία είναι το πιο σημαντικό όπλο» για την αντιμετώπισή της.

Ενα θέμα συζήτησης που άνοιξε αναπόφευκτα και μεταξύ των παραδοσιακών πρωταγωνιστών των πρωτοβουλιών παροχής βοήθειας. Δεν είναι ας πούμε τυχαίο που η Παγκόσμια Τράπεζα διέθεσε 320 εκατομμύρια δολάρια στη Celtel, έναν από τους μεγαλύτερους παρόχους υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας στην υποσαχάρια Αφρική, για να επεκτείνει το δίκτυό της και να βελτιώσει τις υποδομές της. Οπως εξηγεί στην εφημερίδα «Repubblica» ο ιδρυτής της εταιρείας, Μαρκ Νταβιέσλο, «στην Αφρική οι πληροφορίες ακολουθούσαν παλιότερα τους δύσκολους δρόμους της προβληματικής επικοινωνίας. Σήμερα, αντίθετα, μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο και να μπορεί ας πούμε ο καλλιεργητής να καταλάβει σε ποιον και σε ποια τιμή θα έχει όφελος να πουλήσει τα προϊόντα του». Πολύ απλά, ο παραγωγός εγγράφεται σε μια ηλεκτρονική διεύθυνση, εισάγοντας απλώς τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου, μέσω του οποίου λαμβάνει στη συνέχεια χρήσιμες πληροφορίες και ανακοινώσεις. Ουσιώδεις πληροφορίες, που φτάνουν με μηνύματα μέγιστου μεγέθους 160 χαρακτήρων.

«Το μοναδικό πρόβλημα», σημειώνει ο οικονομολόγος Εντουάρντ Κουτσοάτι στη «Φωνή της Αμερικής», «είναι ότι οι άνθρωποι στα χωριά είναι αναλφάβητοι και δεν είναι σε θέση να στείλουν ένα sms». Κάποια δίκτυα όμως προσπαθούν να ξεπεράσουν κι αυτό το εμπόδιο, χρηματοδοτώντας «περιπολίες» νέων ατόμων που γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση, ιδιαιτέρως στις απομακρυσμένες περιοχές. Μια άλλη χρήσιμη πρωτοβουλία είναι εκείνη εταιρειών που βοηθούν τον κόσμο στις χώρες του Τρίτου Κόσμου να αποκτήσει ένα κινητό τηλέφωνο από ανακύκλωση, του οποίου η ηλικία κυμαίνεται γύρω στη δεκαετία συνήθως, για να αναλάβουν από κει και πέρα δράση άλλες Πρωτοβουλίες (οργανώσεις, μη κυβερνητικές) και να προωθούν μηνύματα σε ομάδες πληθυσμού, χρήσιμα για την επιβίωσή τους. Για παράδειγμα, σε στρατόπεδα προσφύγων προωθούνται μηνύματα για την τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής και δίνονται συμβουλές για το πώς μπορούν να κάνουν εύκολα αποστείρωση σκευών και σωστή συντήρηση τροφίμων ώστε να αποφεύγονται οι επιδημίες. Στο Μπανγκλαντές αντιστοιχεί ένα κινητό τηλέφωνο ανά 4 χιλιάδες κατοίκους κι έτσι όταν η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Grameenphone εισήγαγε τη Γραμμή Υγείας, για απευθείας σύνδεση με γιατρούς και ιατρικό προσωπικό, τιμήθηκε το 2007 με το βραβείο «καλύτερης χρήσης κινητού για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη».

Αν στη δεκαετία του '90 είχε κάνει θραύση στην Ευρώπη διαφημιστικό σποτ για ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας μέσω δικτύων υπολογιστών (sip), που έλεγε «ένα τηλεφώνημα μπορεί να σας σώσει τη ζωή», τώρα μπορεί να αρκεί μόνο ένα sms! *

Η πείνα «χτύπησε» την πόρτα σε 925 εκατ. ανθρώπους το 2007

http://exiledinberlin.files.wordpress.com/2008/04/hunger.jpg

Ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα στον κόσμο αυξήθηκε από 850 εκατομμύρια σε 925 εκατομμύρια το 2007, εξαιτίας της ανόδου των τιμών των τροφίμων, ανακοίνωσε σήμερα, Τετάρτη, στη Ρώμη ο Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού του ΟΗΕ για τη Διατροφή και τη Γεωργία (FAO), Ζακ Ντιούφ.

«Ο αριθμός των υποσιτιζόμενων πριν από την άνοδο των τιμών του 2007-2008 ήταν 850 εκατομμύρια. Ο αριθμός αυξήθηκε -στη διάρκεια μόνο του 2007 -κατά 75 εκατομμύρια, φτάνοντας τα 925 εκατομμύρια», δήλωσε ο Ντιούφ μιλώντας στις Επιτροπές Εξωτερικών και Γεωργίας του ιταλικού κοινοβουλίου, σύμφωνα με το πρακτορείο ANSA.

Ο δείκτης του FAO για τις τιμές των τροφίμων εμφάνισε μια άνοδο κατά 12% το 2006 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, κατά 24% το 2007 και κατά 50% στη διάρκεια των επτά πρώτων μηνών της τρέχουσας χρονιάς, δήλωσε επίσης ο Ντιούφ, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

«Πρέπει να επενδύσουμε 30 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να διπλασιάσουμε την παραγωγή τροφίμων και να εξαλείψουμε την πείνα», πρόσθεσε ο Ντιούφ, χαρακτηρίζοντας τον αριθμό αυτό αρκετά μικρό σε σύγκριση με τα ποσά που δαπανούν οι χώρες μέλη του ΟΟΣΑ για να υποστηρίξουν τη δική τους γεωργία (376 δισεκατομμύρια δολάρια) ή σε σύγκριση με τις δαπάνες για τους εξοπλισμούς (1.204 δισεκατομμύρια το 2006).

Thursday, August 28, 2008

ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ


Η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι μεγαλύτερος από τις εκτιμήσεις, ενώ προσάρμοσε το κατώτατο ημερομίσθιο παγκόσμιας φτώχειας στο 1,25 δολάρια την ημέρα, από ένα δολάριο που ίσχυε μέχρι σήμερα. Ο διεθνής οργανισμός ανέφερε ότι 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα το 2005. Ωστόσο, ακόμη και με τους νέους υπολογισμούς, ο αριθμός των φτωχών δεν θα ξεπεράσει τα 1,9 δισεκατομμύρια του 1981, γεγονός που υποδεικνύει πρόοδο στην αντιμετώπιση της φτώχειας.
Οι νέοι υπολογισμοί στηρίζονται σε στοιχεία τιμών σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ η αναθεώρηση του ορίου φτώχειας δείχνει ότι το κόστος ζωής στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι υψηλότερο από τις μέχρι σήμερα εκτιμήσεις. Τα στοιχεία προέρχονται από δημοσκόπηση σε 675 νοικοκυριά σε 116 χώρες. «Οι νέοι υπολογισμοί συνιστούν σημαντική πρόοδο στα μέτρα αντιμετώπισης της φτώχιας επειδή στηρίζονται σε πολύ καλύτερα στοιχεία τιμών που εξασφαλίζουν ότι τα όρια φτώχειας είναι συγκρίσιμα σε όλες τις χώρες» δήλωσε ο Μάρτιν Ραβάλιο, διευθυντής του τμήματος Ερευνών Ανάπτυξης της Παγκόσμιας Τράπεζας. «Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων έχουν και αυτά βελτιωθεί σε ότι αφορά την πρόσβαση σε δεδομένα και την ταχύτητα επεξεργασίας τους».
Παρά το ότι ο αναπτυσσόμενος κόσμος έχει πολύ περισσότερους φτωχούς κατοίκους από τις εκτιμήσεις, ο Τζάστιν Λιν, επικεφαλής οικονομολόγος του διεθνούς Οργανισμού θεωρεί ότι ο κόσμος θα καταφέρει να πετύχει τους στόχους μείωσης της φτώχειας στο μισό μέχρι το 2015, σύμφωνα με τους στόχους της χιλιετίας που έχει θέσει ο ΟΗΕ. Ταυτόχρονα όμως, τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια καθυστερήσεων και ότι ο ανεπτυγμένος κόσμος θα πρέπει να διατηρήσει τις υποσχέσεις παροχής βοήθειας προς τον αναπτυσσόμενο.
Τα νέα στοιχεία δημοσιεύονται λίγο πριν από την έκθεση προόδου των στόχων χιλιετίας του ΟΗΕ που θα δημοσιευτούν τον ερχόμενο μήνα σε συνάντηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του οργανισμού.
Ενώ οι περισσότερες χώρες του αναπτυσσόμενες κόσμου έχουν καταφέρει να μειώσουν τα επίπεδα φτώχειας, η κατάσταση της χώρες της υπό-Σαχάριας Αφρικής, της φτωχότερης περιοχής του κόσμου, δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 25 χρόνια, σύμφωνα με τον νέο τρόπο υπολογισμού του κατώτατου ορίου φτώχειας. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 380 εκατομμύρια άνθρωποι ζούν κάτω από το όριο της φτώχειας στην περιοχή αυτή, σε σύγκριση με τα 200 εκατομμύρια του 1981.
Σε πολλές άλλες περιοχές του πλανήτη, η φτώχεια έχει μειωθεί σημαντικά. Στην ανατολική Ασία, που περιλαμβάνει και την Κίνα, το ποσοστό των φτωχών μειώθηκε στο 18% το 2005 από 80% το 1981, όταν η περιοχή αυτή ήταν η φτωχότερη του κόσμου. Στην Κίνα, ο αριθμός των κατοίκων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας μειώθηκε στα 207 εκατομμύρια το 2005 από 835 εκατομμύρια το 1981.
Αντίστοιχα, στη νότια Ασία, το ποσοστό φτώχειας μειώθηκε στο 40% από 60%, την περίοδο 1981-2005, αν και αυτό δεν ήταν αρκετό για να μειωθεί ο συνολικός αριθμός των φτωχών σε αυτή την περιοχή, που υπολογίζονται σε 600 εκατομμύρια το 2005.
Στην Ινδία, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα αυξήθηκε σε 455 εκατομμύρια το 2005 από 420 εκατομμύρια το 1981, αν και το ποσοστό στο σύνολο του πληθυσμού μειώθηκε από 60% σε 42%.
Η Παγκόσμια Τράπεζα σημείωσε ότι σε πολλές άλλες περιοχές η κατάσταση είναι σημαντικά καλύτερη, όπως στη Λατινική Αμερική και την Ανατολική Ευρώπη και πρότεινε την προσαρμογή του κατώτατου ορίου φτώχειας στα 2 δολάρια την ημέρα, για αυτές μόνο τις περιοχές.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες Reuters

Thursday, May 8, 2008

ΠΕΙΝΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΞΑΝΟΜΑΣΤΕ

Καταμεσής του πανικού για τη ραγδαία αύξηση της τιμής του ρυζιού και των ανησυχιών για το κατά πόσο οι Φιλιππίνες, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρυζιού, μπορούν να εξασφαλίσουν τις αναγκαίες ποσότητες, τα αποτελέσματα της απογραφής δείχνουν ως υπαίτιο έναν αιώνιο ένοχο: τον υπερπληθυσμό. Ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται στα 89 εκατομμύρια, βάσει της απογραφής του περασμένου Αυγούστου, από 77 εκατομμύρια το 2000. Αυτό σημαίνει ετήσια πληθυσμιακή αύξηση 2%. Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν μάλιστα ότι το μέγεθος είναι ακόμα μεγαλύτερο καθώς δεν έγινε σωστή απογραφή στο φτωχό πληθυσμό.

Κάθε ώρα που περνάει, η χώρα έχει να θρέψει 200 επιπλέον στόματα, ενώ ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός εξ αυτών γεννιούνται στην φτώχεια. Άλλα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα έχει αυξηθεί κατά 16% από το 2003, στους 28 εκατομμύρια.

Περισσότεροι άνθρωποι σημαίνει περισσότερα σπίτια, που με τη σειρά του σημαίνει λιγότερη καλλιεργήσιμη γη. Η κυβέρνηση αυτό το μήνα επέβαλε προσωρινή απαγόρευση οικοδόμησης σε γεωργικές εκτάσεις, καθώς εντείνει την προσπάθεια της για την επίτευξη της αυτάρκειας στον τομέα του ρυζιού.

Για χρόνια οι φτωχοί κάτοικοι της χώρας βασίζονται σε εξωτερική βοήθεια για να ικανοποιήσουν τις επισιτιστικές ανάγκες τους. Στη χώρα επίσης εφαρμόζονται και ορισμένα προγράμματα για τη διάδοση της χρήσης της αντισύλληψης. Ωστόσο τα προγράμματα αυτά δεν φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα λόγω της αύξησης του πληθυσμού. Κάθε χρόνο γίνονται περίπου 500.000 εκτρώσεις.

Η συζήτηση για το αν η αύξηση του πληθυσμού είναι η πρωταρχική αιτία της φτώχειας και της υπανάπτυξης που μαίνεται στις Φιλιππίνες για χρόνια. Η χώρα έχει αρκετή γη και άλλους φυσικούς πόρους για να στηρίξει τις τροφικές ανάγκες του πληθυσμού. Αλλά η ταχεία αύξηση του πληθυσμού κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών δείχνουν ότι η ευρύτερη διάθεση της αντισύλληψης περιορίζει την αύξηση του πληθυσμού. Το Τιμόρ, άλλη μια φτωχή καθολική ασιατική χώρα αποτελεί μια ακραία περίπτωση: σχεδόν καμία χρήση αντισυλληπτικών με μια έκρηξη των γεννήσεων. [The Economist, Η Καθημερινή, 8/5/2008]

Wednesday, March 26, 2008

ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: «Η φτώχεια είναι διαρκές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας»

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΟΛΟ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

«Η πείνα και ο υποσιτισμός, η μακροχρόνια φτώχεια και η εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων αποτελούν προσβολή για την ανθρωπότητα», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
«Η πείνα και ο υποσιτισμός, η μακροχρόνια φτώχεια και η εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων αποτελούν προσβολή για την ανθρωπότητα», τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ευαισθησίας έκανε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας, μιλώντας για τη φτώχεια, τον κόσμο των θυμάτων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των μεταναστών, των άνεργων νέων και των χαμηλοσυνταξιούχων που, όπως είπε, «βρίσκεται δίπλα μας». Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Παπούλιας παρεμβαίνει υπέρ των κοινωνικά περιθωριοποιημένων. Πριν από λίγο καιρό, μιλώντας από το βήμα της 34ης Γενικής Διάσκεψης της UΝΕSCΟ στο Παρίσι, είχε στείλει μήνυμα «ενάντια στην παγκοσμιοποίηση της ανθρώπινης δυστυχίας». Χθες, μιλώντας στην τελετή για την έναρξη των εργασιών του 6ου φόρουμ της Παγκόσμιας Συμμαχίας των Πόλεων κατά της Φτώχειας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρθηκε στη φτώχεια και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μεσαία και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα σε όλο τον κόσμο.
«Πίσω από τις βιτρίνες των μεγάλων εμπορικών δρόμων, στις οποίες αντικατοπτρίζεται ο πλούτος, υπάρχει ένας άλλος κόσμος. Είναι ο κόσμος των αποκλεισμένων και των κοινωνικά περιθωριοποιημένων, των θυμάτων των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των μεταναστών της αδήλωτης εργασίας και των νέων της ανεργίας, των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανασφάλιστων», είπε ο κ. Παπούλιας, ενώ αναφερόμενος στο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, στις κοινωνικές ανισότητες, τον υποσιτισμό, την εξάπλωση του ΑΙDS, τόνισε ότι η πραγματικότητα «είναι πολύ χειρότερη από εκείνη που δείχνουν τα επίσημα στοιχεία».
Όπως επισήμανε, ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας ζει κάτω από συνθήκες απόλυτης φτώχειας και καθημερινής στέρησης, χωρίς πρόσβαση στην εκπαίδευση ή ακόμα και στο πόσιμο νερό. «Η πείνα και ο υποσιτισμός, η μακροχρόνια φτώχεια και η εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων αποτελούν προσβολή για την ανθρωπότητα και κατάφωρη παραβίαση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων», υπογράμμισε ο πρόεδρος, ενώ χαρακτήρισε τη φτώχεια «διαρκές έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Κλείνοντας την ομιλία του, υποστήριξε πως έχει έρθει η ώρα για την ανάληψη δράσης και πως πρέπει όλοι να αναγνωρίσουν ότι «η φτώχεια είναι δομικό στοιχείο της πραγματικότητάς μας, μέρος της οποίας είμαστε κι εμείς». [ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Αριστοτελία Πελώνη, Τα Νέα, 27/3/2008]

Wednesday, October 17, 2007

854 εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν!


Ευκαιρία για μια θλιβερή διαπίστωση αποτέλεσε η χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού: σε έναν κόσμο που διαθέτει τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες, πάνω από 850 εκατ. άνθρωποι λιμοκτονούν.
«Ο πλανήτης μας παράγει αρκετή τροφή, και σε ποσότητα και σε ποιότητα, για να θρέψει ολόκληρο τον πληθυσμό του, όμως απόψε 854 εκατ. άνθρωποι θα πέσουν για ύπνο με άδειο στομάχι», είπε χαρακτηριστικά ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Γεωργίας και Τροφίμων του ΟΗΕ (FAO) Ζακ Ντιούφ, σε εκδήλωση στην έδρα του οργανισμού, στη Ρώμη. Υπενθυμίζοντας ότι το δικαίωμα στη σίτιση αναγνωρίστηκε επισήμως στην Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (1948), ο κ. Ντιούφ επεσήμανε ότι η αναγνώριση αυτή συνεπάγεται έναν επαναπροσανατολισμό της ιδέας της φιλανθρωπίας προς την έννοια τού δικαίου:
«Το να εγγυόμαστε σε κάθε ανθρώπινο ον μια επαρκή σίτιση, δεν αποτελεί μόνον ηθική επιταγή κι επένδυση που μπορεί να μεταφραστεί σε τεράστια οικονομικά κέρδη· αποτελεί κατοχύρωση ενός θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος. Και ο κόσμος έχει τα μέσα για να το πετύχει». Αν και η πείνα πλήττει κυρίως τις αναπτυσσόμενες χώρες, ειδικοί του FAO επισημαίνουν ότι οι αυξανόμενες τιμές των διατροφικών προϊόντων προβληματίζουν για πρώτη φορά και τους κατοίκους των λεγόμενων «πλούσιων χωρών».
Σε μήνυμά του με αφορμή τη χθεσινή ημέρα, ο Πάπας Βενέδικτος XVI τονίζει ότι τα πρώτα θύματα της τραγωδίας της πείνας είναι τα παιδιά, καλώντας όλα τα κράτη να καλλιεργήσουν μια συνείδηση αλληλεγγύης και να μην ξεχνούν ότι το δικαίωμα στη σίτιση είναι ένα οικουμενικό δικαίωμα, χωρίς διακρίσεις.


ΛΗ.Π. (Πηγές: Γαλλικό-ΑΠΕ-«Le Monde»)


ΖΩΗ ΜΕ 850 ευρώ *ΤΟ ΜΗΝΑ

Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το 40% των φτωχοελλήνων

Της ΜΑΙΡΗΣ ΠΙΝΗ

Το 21% των κατοίκων της Ελλάδας βρίσκεται επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας και αμείβεται με 850 ευρώ μηνιαίως.

Οι γυναίκες (20,9%), οι ηλικιωμένοι άνω των 65 ετών (27,9%) και οι νέοι 16-24 ετών (22,7%) είναι οι τρεις κατηγορίες πολιτών στην Ελλάδα που μαστίζονται περισσότερο από τη φτώχεια.

Το 40% των φτωχών κατοικούν σε Αθήνα και σε Θεσσαλονίκη. Τα «γκέτο» των φτωχών των μεγάλων πόλεων αποτελούνται από ανέργους, γυναίκες, ηλικιωμένους και νέους.

Τα μεγέθη αναφέρθηκαν σήμερα από πανεπιστημιακούς όπως είναι: οι κυρίες Λούκα Κατσέλη, βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, και Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου, πρόεδρος του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ), καθώς και ο Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος, επιστημονικός διευθυντής ΙΜΔΑ, στο πλαίσιο Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν στο Ιδρυμα Μαραγκοπούλου, με αφορμή τη 17η Οκτωβρίου, που είναι αφιερωμένη στον Παγκόσμιο Αγώνα κατά της Φτώχειας.

Οι ομιλητές ανέφεραν ότι στην Ε.Ε. των 25 η φτώχεια αντιστοιχεί στο 16%, έχουσα αυξητικές τάσεις.

Για την Ελλάδα προσέθεσαν ότι το 50% του πληθυσμού βιώνει υψηλό βαθμό δυσκολίας στην ικανοποίηση των βασικών του αναγκών και αναγκάζεται να καταφύγει στο δανεισμό από τις τράπεζες μέσω καταναλωτικών δανείων και πιστωτικών καρτών, για να αντιμετωπίσει πάγια έξοδα. Αντλώντας στοιχεία από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, ανέφεραν ότι σήμερα μόνο το 20% του πληθυσμού μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, αφού το 80% όσων εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με λιγότερα από 1.000 ευρώ μηνιαίως.

Η κ. Μαραγκοπούλου είπε για τις νέες μορφές εργασίας, άτυπες ή ελαστικότερες, ότι δημιουργούν αυξημένες ανισότητες μεταξύ των εργαζομένων και ως προς την αμοιβή και ως προς την κοινωνική ασφάλιση. Εφαρμόζονται κυρίως στις γυναίκες εργαζόμενες, αυξάνοντας την ανισότητα. «Η πρόωρη συνταξιοδότηση των γυναικών είναι ένδειξη ανισότητας σε βάρος τους και όχι εύνοιας», ανέφερε. Χαρακτήρισε «αστείο» τον ισχυρισμό των βαρών της περιποίησης των παιδιών τους στα 60 χρόνια τους! Πρόκειται για τη φροντίδα και περιποίηση των γέρων και των εγγονιών. «Αυτές οι υποχρεώσεις, πρέπει να αποτελούν καθήκοντα της Πολιτείας» είπε.

Ο κ. Σισιλιάνος επισήμανε ότι το πρόβλημα της φτώχεια επιτείνεται τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο. Το χάσμα του «πλούσιου Βορρά» και του «φτωχού Νότου» πλήττει και την ανεπτυγμένη Ελλάδα. Επικαλούμενος έρευνα του Πανεπιστημίου του Καναδά ανέφερε ότι το πλουσιότερο 10% παγκοσμίως κατέχει το 85% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ αντίθετα το φτωχότερο 50% έχει στην κατοχή του σχεδόν το 1% του παγκόσμιου πλούτου.

Τέλος, οι ομιλητές ζήτησαν από την κυβέρνηση δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος. Περιφρούρηση και ανάπτυξη των δημόσιων συλλογικών αγαθών (υγεία, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση). Ενεργές πολιτικές απασχόλησης, ιδιαίτερα για τους νέους, τις γυναίκες και τους συνταξιούχους. Αναδιάρθρωση της παραγωγής. Πρόσβαση στη διά βίου εκπαίδευση και ενεργή συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην καταπολέμηση της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/10/2007